...δεν είμαι σίγουρος αν αρχίζει ή άρχισε κάμποσα χρόνια πριν. Σε μια προσπάθεια οριοθέτησης της πορείας μας στον κόσμο, η αρχή είναι πάντοτε απαραίτητη. Τη δική μου την τοποθετώ κάπου στις μυρτιές της Πλάκας ανάμεσα σε διάφανο ούζο, εικόνες του αιώνιου βράχου και χορούς από τις Nύμφες στο λόφο του αστεροσκοπείου. Εκείνες τις στιγμές γνωρίστηκα με τη μελωποίηση του Αγγελάκα των στοίχων του ποιήματος " Όλα είναι δρόμος" και κάπως έτσι κίνησα για άλλου...
Όμως τον τελευταίο καιρό οι ανάγκες και τα "πρέπει" με καθηλώνουν σε ένα σιχαμερό πρώτο πρόσωπο και σε μια παρόρμυση εξομολόγησης. Οι σελίδες αυτές η συχώρεση για "όσα ανάξια πράξαμε και για όσα δειλά δεν αποτολμήσαμε". Να αφήσουμε κάτι πίσω, να παρασύρουμε, να γνωρίσουμε,... να ταξιδέψουμε, ας φύγουμε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου