Πίνω στην υγειά του γιου μου,
Γιάννης το μικρό του, και το μεγάλο του Γιάννης.
Πίνω στην υγειά της Μητέρας του,
Γιάννης το μικρό του γιου της, και το μεγάλο του Γιάννης.
Πίνω στην υγειά των φίλων μου
Ευχόμενος την υγειά να ΄χουν αυτού.
Γιάννης το μικρό του, και το μεγάλο του Γιάννης.
Πίνω στο άρωμα του γιου μου,
στην φωνή του,
στο πρώτο του τραγούδι,
στον ήσυχο ύπνο του,
στις μεγάλες πρωτοπορίες του,
στα εύστοχα «γιατί», και στα άδεια «δηλαδή» του,
στην πρώτη δικιά του απάντηση,
στον ήχο του γέλιου του,
στο κρυφό του κλάμα,
στο φευγιό του πυρετού του,
στα πανθαλάσσια μάτια του,
στο κρινένιο δέρμα του,
στο αναμάρτητο της ύπαρξης του,
στο αυθεντικό παιχνίδι του,
στις δροσερές γωνιές των χειλιών του,
στα πολύχρωμα ρούχα του,
στην προσμονή της επόμενης μέρας, μετά την κάθε του νύχτα.
Πίνω στην υγειά του γιου μου,
Γιάννης το μικρό του, και το μεγάλο του Γιάννης
.
