Όσοι συνηθίζουν να τριγυρίζουν στο δίκτυο, πάντα κάτι θέλουν, κάτι ψάχνουν. Ανάμεσά τους βρίσκονται και ανήσυχα μυαλά, που σκονισμένα αναζητούν μια διέξοδο από το λαβύρινθο των σκέψεών τους. Αν τους συναντήσετε ποτέ, μην τους ρωτήσετε αν είναι ο «κακός λύκος»… ίσως εσείς, είναι που ήσαστε η «κοκκινοσκουφίτσα»!
Ένας λύκος κάθε βράδυ, μου τηλεφωνάει,
λέει πως είναι άγριος, κι ότι θα με φάει.
-Λύκε, λύκε που γυρίζεις, μοναχός στο χίονι,
έχω τη μανούλα μου, και δεν είμαι μόνη.
Ένας λύκος κάθε βράδυ, μου τηλεφωνάει,
και μου λέει παραμύθια, και μου τραγουδάει.
-Λύκε, λύκε δεν πιστεύω, ό,τι κι αν μου λες,
ξέρω ότι είσαι μόνος, και τα βράδια κλαις.
1 σχόλιο:
από ένα ποίημα του Χρίστου Ρουμελιωτάκη στη συλλογή "Ο Γύρος της Μέρας σε Ογδόντα Κόσμους" - Διάφανα Κρίνα - εκδόσεις Ίνδικτος
Δημοσίευση σχολίου